Brawo. Nieźle sobie można takim podjeść.

 Mądrzy ludzie mogą być wobec siebie szczerzy.

 Tak żyć nie można, nie wolno, a żyje się jednak - to straszne.

 Potrzeba dwóch lat, aby nauczyć się mówić; pięćdziesięciu, aby nauczyć się milczeć.

 W każdej szwajcarskiej kuchni są dwie rury. Z jednej płynie mleko, z drugiej miód.

 Mama wygląda jak astronauta, któremu się nie powiodło.

 Życie to taki dziwny teatr, gdzie tragedia miesza się z farsą, scenariusz piszą sami aktorzy, suflerem jest sumienie i nigdy
nie wiadomo kiedy otworzy się zapadnia.

 Nie tylko sztuka i wiedza, ale także cierpliwość musi być częścią dzieła.

 Ja się nie złoszczę, ja udaję, że żyję.

 Bije zegar godziny, my wtedy mawiamy:"Jak ten czas szybko mija" - a to my mijamy.

 Życie to nie jest coś, czego się doczekać. To coś, co ma miejsce, kiedy jesteś zajęty robieniem innych planów.