Życie wtedy ma wartość historyczną, kiedy jest pełna przygód.

 Nie jest wstydem cofnąć się gdzieś i zrobić krok wstecz. Życie polega też na tym, że czasami gdzieś wracasz i mówisz, że podjąłeś złą decyzje. 

 Zmarłych należy wspominać tylko dobrze.

 Ja myślę, że najgorsze, co może kogoś spotkać, to przegapienie swojego życia.

 W życiu pojawiają się takie osoby z których już nigdy nie jesteś w stanie się wyleczyć - a najbardziej boli gdy widzisz, że są szczęśliwe właśnie bez Ciebie. 

 W każdym końcu kryje się nowy początek.

 Czasem łatwiej przyznać nagrodę niż rację.

 Jesteś kaleką dlatego, że nie ma w tobie dziecka.

 I już wiem, że trzeba nauczyć się odchodzić. Od ludzi. Od tego, co nas niszczy, co nam nie służy. Od miejsc przykrych i niezrównoważonych. Ale należy także dawać szanse w innych miejscach. Otwierać siebie z klucza. Przed kolejnymi sercami. Czasem po to, żeby dostać po mordzie. A czasem po to, by zaznać raju na ziemi.

 Zdaje mi się, że właśnie niesprawiedliwi śpią dobrze, bo się niczym nie przejmują, a sprawiedliwi nie mogą zmrużyć oka i wszystko strasznie przeżywają. Inaczej nie byliby sprawiedliwi.

 Życie jest zbyt krótkie, aby tracić czas na rozmowy o niczym.