Prawda jest taka, że ludzie mają pewną wspaniałą cechę. Zmieniają ...

 Życie jest dramatem i nawet istoty z natury swej najszlachetniejsze zaznać muszą
goryczy kapryśnego i zawistnego losu.

 Moje niezadowolenie z samego siebie graniczy z religią.

 Dopóki ludzie istnieć będą, będą i błędy.

 A życie jego – trud trudów,
A tytuł jego – lud ludów;
Z matki obcej, krew jego dawne bohatery,
A imię jego czterdzieści i cztery.

 Żyje się, jakby czas był nieograniczony, jakby nam obiecano wieczność.
Nie wolno popełniać tego błędu.
Nie wolno odkładać życia na później.

 Rzym cię strawi i wypluje, Rzym niczego nie zachowa.

 Żyć bez nadziei to rzecz straszna!

 (...) ten, kto uratuje ci życie już na zawsze jest za ciebie odpowiedzialny.

 Najpierw marnujemy zdrowie, aby dojść do pieniędzy; potem marnujemy pieniądze, aby dojść do zdrowia.

 Gdzieś zostać musisz, kochany, bo wkrótce nie będziesz w stanie zostać nigdzie.