Nikt nie widział wiatru, ale jest on na tyle rzeczywisty, ...

 Obojętność wobec śmierci jest bezmyślnością wobec życia.

 Trzeba twardo stąpać po ziemi, aby dojść do nieba.

 Ileż przypadków, ileż spraw wypełnia dzieciństwo.

 To, co wiemy, można porównać do zapałki płonącej w mrokach wieczności.

 Człowiek żyje na tym świecie tylko chwilę, jest jak przemijający deszcz, śnieg upadający chwytany dłońmi. Na jaki zatem cel wydajesz swój oddech życia?

 Trzeba żyć, zanim zacznie się pisać.

 Mam wrażenie, że życie jest tylko filmem.

 Kto nie ryzykuje, ten nie zyskuje.

 Inne szczegóły twarzy ani piękne, ani brzydkie

 ''Jestem strasznie zmęczony bólem, który słyszę i czuję, szefie. Zmęczony tym, że ciągle wędruję, samotny jak drozd na deszczu. Nie mając nigdy żadnego kumpla, z którym mógłbym wędrować i który powiedziałby mi, skąd, dokąd i po co idziemy. Jestem zmęczony tym, że ludzie są dla siebie niedobrzy. To boli, jakbym miał w głowie potłuczone szkło. Jestem zmęczony tym, że nie zawsze mogłem pomóc. Zmęczony ciemnością. Czuję głównie ból. Jest go za dużo. Gdybym mógł z tym skończyć, zrobiłbym to. Ale nie mogę.''