Możemy spokojnie egzystować i umierać.

 Z nami to jak z lasem, Hania. To i tamto drzewo pada pod siekierą, a tymczasem cały las rośnie i pnie się do góry...

 Brak dowodów nie jest jeszcze dowodem na ich brak.

 Widzimy to, co chcemy widzieć. Wierzymy w to, w co chcemy uwierzyć.

 Chorego, który uważa się za zdrowego, nie można wyleczyć.

 Wielu ludzi nie je, aby żyć, lecz aby umrzeć.

 Miasto przytomnieje.

 W człowieku dominuje pragnienie decydowania o sobie do końca.

 Pamięć żarła mu duszę niczym potworna choroba.

 Może rzeczywiście dopiero po ciężkim kryzysie człowiek poznaje siebie naprawdę, może trzeba dostać w kość, żeby zrozumieć, czego właściwie chce się od życia.

 Inni nie mogą temu zaradzić.
Ty jesteś w tej luksusowej sytuacji, że możesz dokonać wyboru, czy chcesz być wariatem czy nie.