Żyj tak, aby twoim znajomym zrobiło się nudno, kiedy umrzesz.

 Stwierdzili, że jestem normalna. Mogę żyć. Powinnam żyć?

 By móc czynić dobro, trzeba najpierw zaakceptować czynienie zła.

 Negatywne przekonania będą torpedować wszelkie wysiłki podejmowane w tym kierunku.

 Pamiętaj zawsze, że śnisz, póki żyjesz, bo życie snem jest.

 Nie musisz rozumieć, dopóki wierzysz.

 Potrafię przyznać się do błędu, przeprosić i wiele wybaczyć. Niezwykle cierpliwy ze mnie człowiek i myślę, że moje granice tolerancji dla ludzkich zachowań sięgają bardzo daleko. Taki już ze mnie typ. Ugodowy. Czasami jednak zdarzy się - chociaż niezwykle rzadko - że ktoś uprze się na tyle, że te granice przekroczy. Wtedy zaczynam wyznawać "mamtowdu*izm" i "c*ujmnietoobchodzizm". Wtedy już nikogo nie przepraszam, jedynie samą siebie, że wcześniej byłam tak grzeczna, nazbyt wyrozumiała w stosunku do innych i zbyt mało honorowa w stosunku do siebie.

 Obudziłam się i pomyślałam,że jestem w niebie.

 Najważniejsze w medycynie nie jest uratowanie od śmierci, lecz wyleczenie z choroby.

 Pomyśl, jaki świat byłby piękny, gdyby ludzie spotykali się w odpowiednich momentach życia. A nie o parę lat i zdarzeń za późno, za wcześnie. Gdyby mówili to, o czym tak zaciekle milczą. Ile nocy byłoby przespanych, ile serc nie aż tak pustych.

 Jeżeli zaryzykujesz uczciwość masz 99 pewności, że przegrasz ale staniesz się jednym z tych, dzięki którym warto żyć.