Czasami na kłamstwach można polegać bardziej niż na prawdzie.

 Co po honorze, kiedy pustki w worze.

 (...) dowiedzieć się, że ktoś nie żyje, to nie to samo, co stanąć nad jego grobem.

 Zabawne jest to, jak często ludzie mówią, że za tobą tęsknią, a nie robią nic, aby się z tobą zobaczyć.

 Obcowanie z ludźmi nakłania do samoobserwacji.

 Głupiś, Janie, jak chłop ze wsi pod Sandomierzem...

 Płomień gniewu opada, powoli przygasa.
Rany się goją. Kiedy jednak pozwalasz,
żeby tak się stało, umiera też część twojej duszy.

 Oszczędnością i pracą ludzie się bogacą.

 Dobre słowo leczy smutek.

 Powaga jest mentalnym samobójstwem.

 Żadna sztuka nie może równać się z życiem.