Bawisz Się Uczuciami Jak Dziecko. Klockami Budujesz. Rozwalasz. I Szybko ...
Bawisz Się Uczuciami Jak Dziecko. Klockami Budujesz. Rozwalasz. I Szybko Spierdalasz.
Kiedyś za bardzo zależało mi na ludziach. Za bardzo się do nich przywiązywałam i za szybko ufałam. Dzisiaj to ja się od nich oddalam i czekam na ich krok. Dzisiaj to ja jestem tą, o którą trzeba walczyć. Zmieniłam się. Zrozumiałam, że nie warto się ścierać dla kogoś, kto nie ściera się dla ciebie.
Jeśli nawet nie widzisz drogi wyjścia z kłopotów, to jeszcze nie znaczy, że ta droga nie istnieje.
Tęsknimy, choć nie mówimy o tym, bo przecież nie ma się czym chwalić. Myślami zbyt często wracamy do przeszłości, w której się zatracamy. Próbujemy żyć na nowo, ale wciąż mamy za sobą niedomknięte rozdziały. Nieraz już na starcie tracimy to, co mamy. Boimy się ryzyka i nie ryzykujemy. Chcemy walczyć, ale nie do końca potrafimy. Jesteśmy silni, choć tak często zbyt słabi. Niszczymy to, co kochamy, kochamy to, co niszczymy. Gubimy się, ciągle się gubimy, upadamy, przegrywamy, rozpadamy się wewnętrznie, płaczemy, śmiejemy i znów gubimy... Zdobywamy szczyty, chwilę później je tracimy. Nie wiemy jak żyć, nie wiemy komu ufać i coraz częściej brakuje nam siły. Jednak mimo wszystko nie poddajemy się, nigdy tego nie zrobimy.
Mój Pegaz się trochę zagalopował.
Jestem aniołem, ale kiedy ktoś mi podcina skrzydła lecę dalej na miotle.
Czas jest naszym losem, czas jest naszą nadzieją, czas jest naszym zwątpieniem.
Wszystko się zmienia, nic nie stoi w miejscu, a już na pewno nie słowa.
Życie to sztuka rysowania bez gumki do ścierania. Chociaż nie możemy cofnąć przeszłości, każdy nowy dzień daje nowe możliwości i szansę na narysowanie czegoś wspaniałego.
Wolność nie usypia, nie prowadzi ani do bierności, ani do konformizmu.
Wszyscy ludzie rodzą się równi icałe życie walczą przeciwko temu.