Ty nie potrzebujesz wcale mnie. Potrzebujesz kogoś, kto będzie Cię nieustannie głaskał słowami, kto otuli Cię puchową kołdrą i przykryje szklanym kloszem. A ja nie umiem nie ranić, ja wydrapuję oczy słowami, rozrywam duszę milczeniem i kocham, kocham tak mocno, że wszelkie szklane klosze przy mnie pękają.
Ból i radość leżą razem w jednej łupinie - ich mieszanina jest ludzkim losem.
Nie próbuj żyć wiecznie, bo ci się nie uda.
Życie to nieustanna strata ciepła.
Przeczucia są nagłym skokiem duszy
w ów kosmiczny nurt życia, w głębi którego dzieje wszystkich ludzi splatają się w jedno. I można tam dojrzeć wszystko, gdyż wszystko
jest tam zapisane.
Samotne, piękne miejsce, lecz nikt, jak sądzę, objąć się tu nie chce.
Ad patres(udać się) do ojców;umrzeć.
Życie jest jak gra w szachy, zmieniając pozycję jednej bierki, zmienia się cała plansza. Nigdy nie można przewidzieć wszystkich skutków naszych działań. Powinniśmy jednak zawsze pamiętać, że każda nasza decyzja wpływa na otaczający nas świat.
Nigdy nie dawaj za wygraną, kiedy walczysz o to, czego pragniesz.
Czasami życie musi się skomplikować, żebyśmy poznali tych, na których naprawdę warto liczyć.
Ja nie istnieję, przypomniał sobie.
