Mam już taki charakter, że aby coś zrozumieć, muszę najpierw ...
Mam już taki charakter, że aby coś zrozumieć, muszę najpierw spróbować to zepsuć.
Są dni, gdy chciałabym przeżyć życie wstecz, tak jak cofa się taśmę.
Dwadzieścia lat później będziesz bardziej rozczarowany tym, czego nie zrobiłeś niż tym, co zrobiłeś. Więc odrzuć cumy. Popłyń za falą, odkryj, śnij, odkrywaj.
Nie wtrącaj się w nie swoje sprawy. Nie naprawiaj komuś życia, pracy ani związku, jeśli nikt Cię o to nie prosi. Zajmij się swoimi sprawami, a jeśli masz za dużo czasu, to napisz wiersz, lub umyj okna. Ale nie wtrącaj się do życia innych ludzi, bo prędzej czy później niechcący dostaniesz łokciem w oko...
Lubię ludzi, ale nie wszystkich. Wiele wybaczam, ale nie wszystko. Szybko zapominam, ale nie zawsze. Ci, których lubię już o tym wiedzą. Ci, których nie lubię to zauważą. Dla prawdziwych przyjaciół mogę przejść przez piekło. Wrogom jednak wskaże tam dyskretnie drogę.
Człowiek pozostaje tak długo mądry, dopóki szuka mądrości; odkąd wyobraża sobie, że ja już znalazł, staje się głupcem.
Czasem ciemność mieszka w nas i czasem wygrywa.
To samotne przedsięwzięcie. Ścieżka, którą muszę przejść sam. Ja i tylko ja.
Czerp z innych, ale nie kopiuj ich. Bądź sobą.
Była jak słoneczny dzień, ciasto truskawkowe i bitwa na śnieżki w jednym.
Aby nie płakać, mówiła dużo i głośno, i śmiała się.