Człowiek, który żyje jak zboże, ...
Człowiek, który żyje jak zboże, staje się słomą historii.
Trzeba nauczyć się akceptować to, czego nie można zmienić, nawet jeśli się tego nie lubi.
Nie możesz wymówić się od winy, człowiecze, kimkolwiek jesteś, gdy zabierasz się do sądzenia.
Człowiek z talentem jest biedny. Trzeba mu pomóc.
Ze wszystkich zwierzątjeden człowiek umie się śmiać,choć on właśnie ma najmniej powodów.
Czym w końcu jest kłamstwo? Prawdą w masce.
Trudności w twoim życiu nie przychodzą po to, by cię zniszczyć, ale by odkryć twój potencjał i możliwości.
Człowiek, na którym pochlebstwo robi wrażenie jest człowiekiem bezbronnym.
Tylko dwie rzeczy są nieskończone: wszechświat oraz ludzka głupota, choć nie jestem pewien co do tej pierwszej.
Z przeszłością należy się rozstać nie dlatego, że była zła, lecz dlatego, że jest martwa.
Wcale się nie pokłócili, ona po prostu po
kilku tygodniach spojrzała trzeźwym okiem
na to mieszkanie, którego się nie da
posprzątać, na tego mężczyznę, którego
się nie da ocalić. I tyle. I spakowała się. I wyszła.