Julian Tuwim: [biografia, twórczość literacka, utwory, cytaty]

Julian Tuwim: biografia

Polski poeta urodził się 13 września 1894 roku w Łodzi. Jego rodzice byli zasymilowanymi Żydami. W gimnazjum nie należał do najlepszych uczniów, jednak po ukończeniu, zamierzał podjąć studia na Uniwersytecie Warszawskim. Ostatecznie zrezygnował po jednym semestrze prawa i polonistyki. W tym czasie rozpoczął współpracę z czasopismem Pro Arte et Studio. Był również jednym z założycieli grupy literackiej Skamander.

w kwietniu 1919 poślubił literatkę i tłumaczkę Stefanie Marchew. Na przestrzeni lat przebywał na emigracji we Francji, Hiszpanii, Brazylii i Stanach Zjednoczonych. Po powrocie do Polski w 1945 roku, wraz z żoną adoptowali córkę Ewę. W ostatnich latach życie w Aninie mieszkała z nimi również siostra poety.

Tuwim przez wiele lat zmagał się z zaburzeniami nerwicowymi i depresją. Ponadto, przyczyną jego problemów ze zdrowiem był alkoholizm. Zmarł 27 grudnia 1953 roku w Zakopanem.

Julian Tuwim: twórczość

Polski poeta tworzył teksty kabaretowe, polityczne, redagował pisma literackie i satyryczne. Ponadto, przekładał na język polski twórczość rosyjskich pisarzy, między innymi Aleksandra Puszkina. Był również autorem wierzy dla dzieci takich jak Lokomotywa, czy Ptasie radio.

W swoich utworach Tuwim często używał gry słów, przez co nierzadko bywają one trudne do zinterpretowania. Jak mało kto potrafił wykorzystywać onomatopeje. Jednakże, pisał wiersze także językiem potocznym. Gatunki takie jak oda i ballada łączył tematyką codzienną, a bohaterem jego tekstów bywał zwykły mieszkaniec miasta.

Nie bez powodu uznaje się go za jednego z najbardziej znanych poetów dwudziestolecie międzywojennego. Na przestrzeni lat swoje działa podpisywał wieloma pseudonimami. Zdobył liczne nagrody  wyróżnienia. Przyznawano mu je nawet pośmiertnie.

Julian Tuwim: cytaty

• Żyj tak, aby twoim znajomym zrobiło się nudno, kiedy umrzesz.
• Kiedy przeskoczysz, to i wtedy nie mów hop. Zobacz najpierw, w co wskoczyłeś.
• Aby poznać się z najdalszą rodziną, wystarczy się wzbogacić.
• Milczenie to tekst, który niezwykle łatwo jest błędnie zinterpretować.
• Sumienie to tylko cichy głosik, który szepce, że ktoś patrzy.
• Radio to cudowny wynalazek! Jeden ruch ręki – i nic nie słychać.
• Gdy ci coś wpada do oka, pamiętaj, że to odrobina kosmosu.
• Błogosławiony ten, co nie mając nic do powiedzenia, nie obleka tego faktu w słowa.

źródło zdjęcia: wikipedia.pl