Ewa Góra nie żyje
Siatkarka Ewa Góra nie żyje. Polski Związek Piłki Siatkowej pożegnał byłą reprezentantkę kraju w czwartek 17 września 2026 roku. Zawodniczka miała 75 lat i rozegrała w kadrze 105 spotkań. Przyczyn śmierci nie ujawniono, nieznana jest też data pogrzebu.
Siatkarka Ewa Góra nie żyje, żałoba w polskiej siatkówce
Komunikat federacji pojawił się 17 września 2026 roku. Związek przypomniał w nim występy zawodniczki w biało-czerwonych barwach, jej udział w dwóch mistrzostwach świata oraz klubowe trofea, a na koniec zwrócił się do bliskich zmarłej. Wiadomość szybko obiegła środowisko.
Rodzinie i Najbliższym Zmarłej Polski Związek Piłki Siatkowej składa wyrazy najgłębszego współczucia
– przekazała federacja.
Przyczyn śmierci nie podano. Nie wiadomo też, kiedy odbędzie się pogrzeb.
Głos zabrał także Śląski Związek Piłki Siatkowej w Katowicach. Podkreślił, że siatkarka przez lata współtworzyła historię śląskiej i polskiej siatkówki. Termin oraz miejsce uroczystości pogrzebowych mają zostać podane później, gdy tylko zostaną ustalone.
Sześć lat w kadrze i 105 występów w reprezentacji Polski
W drużynie narodowej zadebiutowała 6 sierpnia 1969 roku w towarzyskim meczu z Rumunią. Ostatni raz zagrała w niej 25 października 1975 roku przeciwko ZSRR. Przez sześć lat uzbierała 105 występów.
Dwa razy jeździła z kadrą na mistrzostwa świata. W 1970 i 1974 roku Polki kończyły te turnieje na dziewiątym miejscu. Rok po drugim z tych turniejów wystąpiła jeszcze na mistrzostwach Europy, podczas których biało-czerwone zajęły szóste miejsce, i to właśnie ta impreza zamknęła jej reprezentacyjną drogę. Więcej w kadrze nie zagrała.
Pierwszy medal przyszedł jednak dużo wcześniej. W 1969 roku sięgnęła z reprezentacją juniorek po brąz mistrzostw Europy. Dorosła kadra i juniorki złożyły się u niej na jeden sezon.
Kolejarz Katowice, dwa Puchary Polski i włoski epilog kariery
Urodziła się 27 października 1950 roku w Sosnowcu jako Ewa Binkiewicz. Wcześniej nosiła także nazwisko Dubaj. Grę zaczynała w Płomieniu Milowice, gdzie występowała w latach 1966-1968.
Potem przeniosła się do Kolejarza Katowice i to z tym klubem, w którego barwach występowała aż do 1983 roku, związała większość swojego zawodowego życia. To był klub jej życia. Dwukrotnie zdobyła z nim Puchar Polski, w 1973 i 1977 roku. Takie były jej największe trofea.
Ostatnie sezony śląska siatkarka spędziła we Włoszech. W latach 1983-1986 występowała w barwach Aurory Giarratana oraz Nike San Cataldo. Włoska liga zamknęła jej zawodową drogę.
Przypomnijmy, że siatkówka była w jej rodzinie czymś więcej niż epizodem. Brat zawodniczki, Stanisław Binkiewicz, po latach został trenerem i działaczem tej dyscypliny, więc siatkówka wypełniła w tej rodzinie życiorysy dwojga rodzeństwa. Sport nie był u nich przypadkiem.
