Kiedy tragedia jest już niemożliwa, a farsa nudzi, pozostaje tylko ...

 [...] ludzkość zszarzała i zgłupiała w tej cywilizacji, której rozkazy bezmyślnie powtarza: ludzie w zadziwiający sposób zaczęli się do siebie upodabniać, w strojach, w rozrywkach, w stylu życia i także w sprawach duchowych.

 Nie pozwól małym rozumom przekonać Cię, że Twoje marzenia są zbyt duże!

 Są rzeczy ważniejsze od innych, i nic nie poradzę, że czyni mnie to złym.

 Tylko ludzie pozbawieni celu są nieszczęśliwi.

 Nie kochaj mojej postaci w Twojej wyobraźni. Kochaj mnie taką, jaka jestem, a będę stawać się lepsza.

 Mogę tylko powiedzieć, że pociąg do kobiety to jedyny hołd, jaki moje fizyczne "ja" umie złożyć jej urodzie. Nazywam to hołdem, ponieważ czuję, że to jest dar, a nie zniewaga.

 Umierając, jeszcze żyjemy.

 Jeśli każesz mi odejść, odejdę. Może powrót do dawnego życia będzie dla ciebie zbyt bolesny; może łatwiej ci będzie wymazać pamięć o nas. To by był koszmar, ale zrobię to, jeśli będzie trzeba. Mogę stracić cię w taki sposób, jeśli nie stracę cię dzisiaj. Pozwolę ci odejść jeśli zostaniesz.

 Rzeczywistość często przerasta fikcję.

 Zaprzeczanie jest jak Wersal – wyjątkowo trudne w utrzymaniu.