Nie jestem gotowa odejść tak bez słowa...

 Powiedzieć, co się myśli, jest czasem największym szaleństwem, a czasem najwyższą sztuką.

 Wydaje ci się, że coś będzie istniało wiecznie, a jutro może się okazać, że już tego nie ma.

 Ból i wspomnienia wystarczały, żeby infekować na wieki.

 Przecież nie można sterować uczuciami. Nie zakręcisz napływu emocji jak kran z wodą.

 Człowiek nie wie, czym jest pragnienie, dopóki się nie napije.

 Przykuwa mnie tu niewidzialny łańcuch: nadzieja, że mnie pani pokocha.

 Siedzieć cicho jak mysz pod miotłą.

 Widział wyraźnie, jak całe jego życie prowadzi do tej chwili, a wszystko, co potem, prowadziło donikąd.

 Słuchajcie, słuchajcie! - pomyślał Bilbo i przypadkiem pomyślał na głos.

 ...ludzie mają zdumiewającą zdolność popaprania sobie życia.