Trzeba szanować ludzi, żeby zasłużyć na szacunek.
Trzeba szanować ludzi, żeby zasłużyć na szacunek.
Koniec języka za przewodnika.
Gdy wokół jest ciemno,pozostaje tylko spokojne czekanie, aż oczy przywykną do mroku.
Bo smutek rodzi się zawsze
z czasu, który upływa,
a nie zostawia owocu.
Prawda to zjawisko lokalne. Jak mikroklimat.
Miej nawet mały rozum, ale swój.
Jeśli naprawdę Bóg stworzył ludzi, to przy nim spędził trochę więcej czasu.
Pasja może człowieka zarówno zniszczyć, jak i uszczęśliwić.
I tylko przyjdź. Dotknij mnie czule, i przytul tak, abym zapomniała o wszystkim.
Nigdy nic nie jest w pełni skończone. Wszystko ewoluuje: każda rzecz ma setki kątów i załomków, których nie dostrzegamy. Tracimy ostrość widzenia, aż tu nagle stajemy się zakłopotani wobec takiego dysonansu jak dziś rano, czasem nawet wkurzamy się albo zachwycamy. Właśnie taki chcę być: zachwycać się tym, czego nie znam.
Trzeba zajmować się tym, co ma się przed sobą.