Umierający starzec jest jak płonąca biblioteka.

 Fatalne jest to, że człowiek coraz to osiada na jakieś mieliźnie. Domu, pracy, przyzwyczajeń...

 Uderz w stół, a nożyce się odezwą.

 Z tym największy jest ambaras, żeby dwoje chciało naraz.

 Bo kiedy człowiek nic nie może,to zawsze może się jeszcze oszukać.

 Jeszcze tego ranka był szczęśliwy.Niezadowolony,rozgoryczony i przytłoczony życiem,ale poza tym szczęśliwy.

 Czekolada jest tańsza niż terapeuta i nie trzeba się z nią wcześniej umawiać.

 To był dobry dzień, jeden z tych, które chowasz w pudełku na dnie szuflady i wyciągasz kiedy jest ci naprawdę smutno.

 Piła, by zagłuszyć ból ciała, lecz piła także, by stłumić ból duszy.

 Rzeczy ciekawe nie przychodzą łatwo....

 Sądzisz że coś o mnie wiesz, ale to tylko wspomnienia, nic więcej.