Nie ma granic podłości, na jaką się zdobyć może prawdziwa, ...
Nie ma granic podłości, na jaką się zdobyć może prawdziwa, wielka miłość.
Powieść kończy się wtedy, kiedy pisarz nie wie, co będzie dalej.
Nieważne, jak daleko by człowiek uciekł, zawsze sam siebie dogoni.
Życie nie oferuje wyjaśnień czy przeprosin. To my je wymyślamy.
Z jakiegokolwiek poziomu byśmy nie spoglądali, nigdy nie zobaczymy dookoła siebie więcej, niż znajduje się w nas samych.
Naturalność jest także pozą, i to jedną z tych, jakie znam, jedną najbardziej irytującą.
Bez przeszłości nie ma przyszłości.
Życie nie zawsze daje ci to, o co prosisz,
ale zawsze daje to, czego potrzebujesz.
Sumienie dąży do dobra, wystarczy go posłuchać.
Dla głupiego każdy dzień święto.
Jestem jaka jestem. Niepojęty przypadek, jak każdy przypadek