Gdy moje dzieci były małe, mieliśmy pewną zabawę.
Dałem każdemu patyk. Jeden dla każdego.
I mówiłem "złamcie je". Oni to robili, to było łatwe.
Wtedy mówiłem: "Złączcie patyki razem i spróbujcie je złamać".
Nie potrafili. Wtedy mówiłem: "To jest właśnie rodzina"
Życie w skrytości, życie w szczęśliwości.
Ja tak się boję ciemności, że jak myję twarz, to najpierw zamykam jedno oko i namydlam połowę, spłukuję i dopiero zabieram się do drugiej.
On jest moim światem i mój świat jest nim, i bez niego nie ma świata.
Wybuchy są krótkie. To historie zabierają czas.
Musimy dążyć do ideału, choćbyśmy nigdy nie mieli go dosięgnąć.
Jak Pan Bóg chce kogo ukarać, to mu najpierw rozum odbiera.
Nie wiem, jak to wyjaśnić. Może nie rozmawialiśmy , bo... żyjemy w wieku rozumu i cuda nie są akceptowane.
Jesteśmy szaleńcami z tego szpitala przy szosie, psychoceramikami, stukniętymi garnkami ludzkości.
Chcąc mieć szczęście, trzeba oddalać myśli od nieszczęścia.
Czasami najtrudniej jest uwierzyć w prawdę.
