To człowiek chory, tak, jak i ty. On nie pogardzam tylko nikomu nie wierzy.
Nie patrz na cudze szczęściektóre może nie jest szczęściemokiem zawistnym.
Bezinteresowność
i odwaga nie tak bardzo się różnią.
Człowiek odkrywa siebie, kiedy zmierzy się z przeszkodami.
Ludzie są bezradni wobec losu, są ofiarami czasu. I własnych uczuć...
...Uwielbiam przebywać w pokojach moich pacjentów. Będąc z nimi uczę się więcej niż z niejednej książki...
W człowieku jest taka tajemnicza strefa ziemi niczyjej, na której istnieje ludzka wolność wyboru, która nie poddaje się ani determinizmowi biologicznemu, ani determinizmowi kulturowemu. Determinizm kiepsko pasuje do opisywania ludzkiego świata.Tu leży moim zdaniem istota człowieczeństwa. Mogę słuchać obowiązującego w przyrodzie dyktatu zasady darwinowskiej, ale nie muszę. Bo w mojej ludzkiej mocy jest zadrwić sobie z tego dyktatu i obrać drogę terrorysty, świętego albo wolontariusza.
Żal, jeśli człowieczeństwo jest tylko cienką powłoką dla bestii.
W obliczu niebezpieczeństwa ciało traci swą wartość i zarazem znika jego kult. Człowiek przestaje interesować się sobą. Ważne jest tylko to, czemu służy.
Wdzięczność ma krótką pamięć.
