Moc prawienia i przyjmowania komplementów
Komplement to pozytywna informacja zwrotna od drugiego człowieka. Nie ma żadnego ukrytego sensu, do niczego nie ma nas skłonić ani przekonać.
Komplement musi być szczery, jednakże warto uwzględnić także potrzeby i uczucia drugiej osoby.
Pochwały nie powinny dotyczyć tylko fizyczności, warto podkreślać atuty osobowościowe odbiorcy.
Dobry komplement łączy uniwersalną pochwałę z indywidualnymi cechami naszego rozmówcy.
Idealny komplement
Aby komplement był wartościowy, musi spełnić dwa warunki. Pierwszym z nich jest szczerość, musi opierać się on na autentycznej intencji. Drugą sprawą jest doprecyzowanie komplementu. Unikajmy powierzchownych pochwał. Dobrze, gdy komplement jest rozbudowany i odnosi się do konkretnych umiejętności. Komplementy nie mogą być elementem manipulacji.
Okazuje się, że aż 85% przekazu czerpiemy z tonu głosu i mowy ciała osoby komplementującej. Komplement wypowiadany jedynie jako pro forma może być zdemaskowany i uznany za niewartościowy.
Zdarza się, że osoba komplementująca wkłada duży wysiłek, aby komplement przyniósł zamierzony cel. Bywa jednak, że efekt jest zupełnie odwrotny. Niejednokrotnie jest tak, że komplement wprawia z zakłopotanie i powoduje dyskomfort u odbiorcy. Mimo to osoba komplementowana robi dobrą minę do złej gry. Często komplementy i pochwały krępują ludzi, a nawet złoszczą. Nie wiedzą, jak się w takiej sytuacji zachować.
Problem z przyjmowaniem komplementów
Ludzie często mają kłopot z przyjęciem i docenieniem komplementu. Są bardziej skłonni uwierzyć, że ktoś ma do nich pretensje niż, że chce ich docenić i pochwalić.
Nie potrafią przyjąć komplementu, który może przyczynić się do ich dobrego samopoczucia i wyższej samooceny. Tendencję taką mają osoby, które w przeszłości były wystawione na krytykę, a ich potrzeby były lekceważone. Nie pozwalają przez to na postrzeganie siebie w sposób pozytywny przez otoczenie, a także samych siebie. Ludzie z takimi doświadczeniami są także mniej ufni.
Otwartość na komplementy jest odzwierciedleniem naszej samooceny i głębokiego poczucia własnej wartości.
Należy pamiętać, że pozwolenie sobie na przyjęcie komplementu, zburzenie swoich wewnętrznych i negatywnych przekonań na swój temat jest czymś pozytywnym.
Reakcje na komplementy:
- Doszukiwanie się sarkazmu – podważamy w ten sposób szczerość intencji osoby komplementującej. Uważamy, że komplement jest narzędziem do uzyskania korzyści nadawcy. Twierdzimy, że w pochwale jest ukryty cel.
- Milczenie – udajemy, że nie słyszymy komplementu. Pomijamy go milczeniem. Stosujemy nerwowy, sztuczny uśmiech. Często spuszczamy wzrok lub natychmiast zmieniamy temat.
- Umniejszanie wagi i wartości komplementu, kwestionowanie – Umniejszając wagę czyichś słów, nie tylko stawiamy siebie w słabszej pozycji, ale także możemy wpłynąć na nasze postrzeganie w oczach innych.
Warto pamiętać, że komplementowanie pomaga generować pozytywną energię i promować wdzięczność. Wypowiadane słowa mają wielką moc. Przyjęcie komplementu nie jest niczym egoistycznym. Nie ma nic wspólnego z pychą czy próżnością.
MP
