Nie rozumiem, jak to się dzieje, że wszystko się tak gwałtownie zmienia, że kolejne warstwy naszego życia grzęzną pod następnymi. Nie wiem, ile tak można wytrzymać. Kiedyś pewnie wszyscy wybuchniemy.
(...) nigdy nie warto uwodzić kretyna.
Jesteś odpowiedzią na każdą modlitwę, jaką zanosiłem. Jesteś pieśnią, marzeniem i szeptem. Sam nie pojmuję, jakim cudem tyle czasu bez ciebie wytrzymałem.
Wydaje mi się, że są dwa różne oceany: ten w lecie jest łagodny i tylko by się bawił, a ten w zimie jest wściekły i szaleje. A kiedy widzi się jeden, trudno sobie przypomnieć, jaki jest ten drugi.
Jestem osaczony przez zło, które boję się nawet nazwać...
Jeżeli on nie ma siły, ty musisz stać się jego siłą, bo na tym właśnie polega miłość.
Jestem punktualny, bo nie chcę, by się ktokolwiek dowiedział, jak mało mnie obchodzi cudzy czas.
Czasami najtrudniej jest uwierzyć w prawdę.
Przecież pani go kocha. Dopóki ktoś chce kochać, jest jeszcze szansa.
"(...) Bo często tak się zdaża z tym co cenne i utracone - kiedy go znajdziecie,może nie być taki sam jak wczesniej.(...)".
Jak to się dzieje, że nikt mnie nie rozumie,
a wszyscy mnie uwielbiają?
