Znów zasnę, obudzę się, zasnę, obudzę się i jakoś zleci. ...
Znów zasnę, obudzę się, zasnę, obudzę się i jakoś zleci. Codziennie budzę się i wlepiam wzrok w puste ściany. Czerń i smutek przygwoździły mnie twardo do ziemi. Jedną nogą stoję tutaj, a druga jest gdzieś w krainie szczęścia.
Cherubin, zbyt szybkoLecący z pociechą do cierpliwych,Traci nieraz pióro, które spadaWyrzucone z anielskiego skrzydła...Cny jest pośpiech, lecz powoduje stratę!