Być człowiekiem, to czuć, kładąc ...
Być człowiekiem, to czuć, kładąc swoją cegłę, że bierze się udział w budowaniu świata.
Świat, który widzimy, że istnieje, jest tylko jednym z licznych aspektów prawdy, nie większym niż świat w naszych marzeniach.
Ludzie, darzący nas zupełnym zaufaniem, sądzą,
iż mają przez to prawo do naszego zaufania. Jest to wniosek błędny: przez dary nie zdobywa się praw.
Człowiek jest tym, co ukrywa, to znaczy podmiotem, który stale znika przed tym, co może być przedmiotem dla siebie, samym, ukrywającym prawadziwy byt, a z tym samym przekładającym swoje bycie na istnienie.
Wielka jest siła przyzwyczajenia.
Również umieranie jest jednym z naszych życiowych zadań.
Życie to serie naturalnych i spontanicznych zmian. Nie zastanawiaj się za długo. Nie pozwól, żeby cię zawędrowało. Nie bądź nienaturalny i niespontaniczny. Płyń przez życie jak rzeka.
Filozofem może być również ten, dla którego ludzie są równie ważni jak myśli.
Każdy jest kowalem własnego losu.
Kieruj się do wschodzącego słońca i cień pozostanie za tobą. Prostota jest najtrudniejsza. Szukając prawdy, pamiętaj o stałej niepewności wszystkiego.
Życie jest jak jazda na rowerze. Aby utrzymać równowagę, musisz się poruszać.