Nawet drogi sławy prowadzą do ...
Nawet drogi sławy prowadzą do grobu.
Mam tyle historii do opowiedzenia. Niektórych z nich nawet już nie pamiętam.
Człowiek to tylko paproć, rośnie między skałami, w miejscach, do których słońce nie dociera. Rodzi się, rośnie, ginie. Ale potem, do pełnego cyklu potrzeba kilkudziesięciu lat. A wszakże, życie paproci to tylko krótki moment w nieskończoności wszechświata.
Najważniejsza rzecz w komunikacji to słuchanie tego, co nie zostało powiedziane. Wszystko, co widzimy, jest tylko projekcją naszych myśli, a nie rzeczywistość. Rzeczywistość nie jest niczym, tylko pustką.
Choćbyś całą Biblię umiał na pamięć i znał wszystkie teorie filozofów, na con się zda to wszystko bez miłości Boga i Jego łaski?
Czym jest człowiek w naturze? Nic w porównaniu z nieskończonością, wszystko w porównaniu z nicością, pomiędzy nic a wszystko.
Każdy człowiek powinien być dawcą i odbiorcą.
Kto nie pełni tej podwójnej roli, jest jałowym drzewem.
Vanitas vanitatum et omnia vanitasmarność nad marnościami i wszystko marność.
Świat jest moim wyobrażeniem - oto pierwsza prawda, która rzuca się w oczy każdemu, kto prowadzi filozoficzne rozważania o naturze rzeczy, bez różnicy, czy robi on to po raz pierwszy, czy też powraca do tych samych problemów tysiąckrotnie.
Jestem, ponieważ myślę. Myślę, więc jestem istotą. To jestem ja, co myśli i pragnie, jestem ja, co bytuje. Myśl jest zaczątkiem mych snów, jest początkiem mojego bytu.
Dla całego świata możesz być nikim, dla kogoś możesz być całym światem.