Dzieje człowieka to dzieje cierpienia!
Dzieje człowieka to dzieje cierpienia!
Trudno ufać komukolwiek, gdy wszyscy wokoło zawodzą.
Miłość bierze się z czystego serca, z dobrego sumienia i ze szczerej wiary.
Młodzież zawsze się buntuje, to naturalne. Sprzeciwiają się temu, co stare, burzą to, co zastali, chcą budować nowe. Chcą zmienić oblicze świata.
A wiesz, kiedy zaczyna się szczęście? Wtedy, kiedy człowiek przestaje się bać.
Ta cisza nie była milczeniem, a tym bardziej nie była spokojem.
Nawet w stuprocentowym ideale można znaleźć rysę.
Czasami najtrudniej jest uwierzyć w prawdę.
Nikt nigdy nie zwycięży w walce płci. Zbyt wiele tu bratania się z wrogiem.
Dziś świat cały jest martwym domem. Jest olbrzymim obozem koncentracyjnym, tak wielkim,
iż nie potrzeba kolczastych drutów,
gdyż i tak nie ucieknie się nigdzie.
Można tylko kontemplować zagładę.
Kto podejmuje ryzyko, zasługuje na pochwałę, jeśli się ono opłaci.