Wiara jak dusza:raz utracona nieprzywrócona.

 Mroźny grudzień, wiele śniegu, żyzny roczek będzie w biegu.

 Piękno bez dobroci jest jak dom bez drzwi, okręt bez wiatru, źródło bez wody.

 I pies ogonem nie kiwnie, jak mu chleba nie dasz.

 Dzięki kłamstwom zjesz obiad, ale nigdy nie zjesz już kolacji.

 Rada gęba, kiedy język milczy.

 Śmierć dzieci fraszką w porównaniu z ich hańbą.

 Pies wyje do księżyca, człowiek do mikrofonu.

 Wie jest często szczeliną w ścianie, przez którą gwiżdże prawda.

 Kto się nie leni, zrobi złoto z kamieni.

 Słowa niewypowiedziane są kwiatem ciszy.