Wiara jak dusza:raz utracona nieprzywrócona.
Wiara jak dusza:raz utracona nieprzywrócona.
Mroźny grudzień, wiele śniegu, żyzny roczek będzie w biegu.
Piękno bez dobroci jest jak dom bez drzwi, okręt bez wiatru, źródło bez wody.
I pies ogonem nie kiwnie, jak mu chleba nie dasz.
Dzięki kłamstwom zjesz obiad, ale nigdy nie zjesz już kolacji.
Rada gęba, kiedy język milczy.
Śmierć dzieci fraszką w porównaniu z ich hańbą.
Pies wyje do księżyca, człowiek do mikrofonu.
Wie jest często szczeliną w ścianie, przez którą gwiżdże prawda.
Kto się nie leni, zrobi złoto z kamieni.
Słowa niewypowiedziane są kwiatem ciszy.