Dziękujemy za 350.000 polubień! ;-)

 Anglia jest wyspą. Anglia nie jest temu winna - ale ja też nie.

 Nie można być prawdziwie szczęśliwym, jeśli jednocześnie nie jest się pewnym, że sprawia się radość innym ludziom. Szczęście nie jest czymś, co można zdobyć i zatrzymać dla siebie samo. Jest gorącym, ciepłym płomieniem, który gaśnie, jeśli nie jest podtrzymywany przez ciągłe dowody, że umiejąc coś dać, dajemy to, co jest najlepsze w nas samych.

 Nie jest szczęśliwy ten, kto posiada wszystko, ale ten, kto umie cieszyć się z każdej, nawet najmniejszej rzeczy.

 Bo w życiu nie chodzi o to, żeby być idealnym, tylko żeby być szczęśliwym.

 Apostolstwo nie jest dyplomacją i kuglarstwem, i kabalistyką, ale proroctwem szczerym.

 Szczęście to nie coś, co można znaleźć, ale stan umysłu. Musisz go sobie stworzyć sam. Sam musisz walczyć o swoje szczęście. Nikt inny za ciebie tego nie zrobi.

 Szczęście to nie stojący zegar, ale pełen pęd życia. To nie czekający spokojnie kondukt, ale szalony galop kopyt niewidzialnych koni. To nie milda teka skoszonych kwiatów, ale błysk motyla w ruchu powietrza. Szczęście to chwilowy stan duszy, nie do uchwycenia, nie do zapamiętania. To coś, czego doświadcza się chwilami. To nie jest trwałe, ale ulotne. To nie jest posiadanie, ale dawanie. Szczęście to każda mała, niepozorna rzecz, która na chwilę rozbudza w nas radość życia.

 Szczęście to jedyna rzecz, która

się mnoży, gdy się ją dzieli.

 Jedni lubią prostować ścieżki historii, inni - historię tych ścieżek.

 Niejednego głupca chroni jego urząd.