Teraz natomiast wiedziała, że tragedią będzie żyć dalej i znosić ...

 Rumieniec rozpływa się po jej twarzy jak kropla krwi w misce mleka.

 Ja sam spałbym spokojniej wśród Indian niż wśród białych.

 Życia wystarcza zaledwie na tyle, by musnąć powierzchnię doświadczenia.

 Nie mam talentu do życia. Nie umiem wykorzystywać chwil, nie umiem nic zaplanować, nic przewidzieć. Życie jest dla mnie zawsze zaskoczeniem, a boję się zaskoczeń.

 Świadomość, że
cuda się zdarzają, wielu
ludziom daje siłę do życia.

 Kogo strach raz zwyciężył, ten zostanie jego niewolnikiem na całe życie.

 Bo przyjaciel to członek rodziny, którego sam sobie wybrałeś!

 Bohaterowie mają to do
siebie, że ich moc wzrasta w miarę powtarzania opowieści.

 Łatwiej zmyć krew niż wspomnienia.

 Są straty, po których nigdy się nie otrząśniemy.