Nigdy nie oceniaj kogoś po wyglądzie. Czasem najpiękniejszy kwiatuszek jest najbardziej toksyczny, a najbardziej pospolity kamień kryje w sobie najcenniejszy klejnot. Dopiero kiedy poznasz kogoś naprawdę dobrze, będziesz mógł prawdziwie oceniać.
I żyli długo i szczęśliwie nie oznacza, że nie było problemów, oznacza tylko, że zdecydowali się nigdy nie poddawać się sobie.
Bo prawdziwa bajka nie uczy i nie moralizuje. To jest magiczne pole, na którym wszystko może się stać. To jest miejsce, w którym koń zaczyna nagle mówić ludzkim głosem, a zające i wilki chodzą w zegarkach i cylindrach.
Najważniejsza jest chwila obecna. Bo jedynie w niej mamy pewny wpływ. Jeśli zadbamy o chwilę obecną, każda następna chwila stanie się jasna i pewna.
To jest dziwaczejstwo wszelkich dziwactw: oceniać kogoś za to, jak wygląda, zamiast skupiać się na tym, kim jest naprawdę.
Bajka to nie tylko kraina marzeń i czarów, to również nauka, która przekazuje nam mądrości życiowe. Poznajemy w niej prawdy ukryte pod postacią fantastycznych postaci i niezwykłych zdarzeń.
Gdziekolwiek jesteśmy, choćby w najgorszych warunkach, nigdy nie przestajemy marzyć. W marzeniach jesteśmy wolni. To nasze marzenia są naszymi skrzydłami.
Ach, co to był za stary król! Nie boi się niczego na świecie i jest zawsze tak smutny, jakby właśnie pogrzebał swoją żonę. Zna tylko jedną historię o księciu, który przyszedł, żeby go uratować, ale już tego nie pamięta. Nie zna innej bajki. I jeszcze nie wie, że najważniejsze historie o miłości są jak dobre bajki: są głębokie, są prawdziwe i zawsze kończą się dobrze.
Sol lucet omnibus, ale nie każdego słoneczko świeci. Skrzydlaty kot, królestwo odzyskałeś. Niech zatrzęsieniem ziemia się otworzy, niech umilknie wiatr, niech ustań przestworzy.
Jeżeli nie możesz być tym, kim chcesz, to bądź najbardziej wartościowym tym, kim jesteś.
