Człowiek jest wspaniały i okropny zarazem. (...) Tak jak świat, ...
Człowiek jest wspaniały i okropny zarazem. (...) Tak jak świat, w którym żyjemy.
Zmarłych się nie boję. W odróżnieniu od żywych ludzi, jak wiem z doświadczenia, nie mogą nic człowiekowi zrobić.
W człowieku tylko żołądek bywai to czasem w pełni zadowolony.
Daj sługom Twoim głosić słowo Twoje z całą odwagą.
Śmierć przez się nie jest straszliwa,Choć ją tak człowiek nazywa,A jej całe udręczenieJest głupstwo i uprzedzenie.
Dokładnie tego potrzeba mi najbardziej: ludzi, którzy niczego ode mnie nie chcą.
Pamiętam. Pamiętam wszystko.
I to boli mnie najbardziej.
Człowiek ma cenę.
Najszczęśliwsi są zawsze ludzie przeciętni, to przecież od dawna wiadomo.
To smutne, kiedy osoby, które
dają Ci najlepsze wspomnienia,
stają się jednym z nich.
By wierzyć w siebie, muszę mieć kogoś, kto we mnie wierzy. Czy jestem wyjątkiem?