Felix, qui potuit rerum cognoscere ...

 Aequam memento rebus in arduis servare mentemi w nieszczęściu zachowuj spokój umysłu.

 Świadomość człowieka jest nieskończoną zdolnością do odzwierciedlania świata, a jednocześnie bezkresnym wnętrzem, które nie ma granic i które sam człowiek musi wypełnić swoim duchem.

 Jedzenie, picie, sen, miłość cielesna - wszystko z umiarem.

 Ciemność wokół
ciemność na mnie
jeden wdech
tysiąc spojrzeń
milion słów
a tak naprawdę
to tylko mój ból

 Niewyrażalne zostaje niewyrażalnie zawarte w tym, co wyrażone.

 Prawda jest rzeczą tak subtelną, że poza samym spekulowaniem o niej, nie pozostaje nic innego, co można by o niej powiedzieć.

 Bo strach to nic innego jak zdradziecka odmowa pomocy ze strony rozumowania.

 Tym, co czyni człowieka wrażliwym na filozofię, nie jest zdolność subtelnej myśli, ale raczej pewne uprzedzenie przeciwko niemyśleniu i lęki, które stąd wynikają.

 Wiązanie swojego życia z zasłyszanych dogmatów jest łatwe. To bezpieczne, pewne i stabilne. Ale żeby tworzyć, zmieniać, pozbywać się starych schematów, iść za głosem swojego serca... To wymaga odwagi. To jest wolność.

 Ta sama rzecz nie może jednocześnie istnieć i nie istnieć, tak samo jak to samo nie może należeć i nie należeć w tym samym sensie