Czy nędzna rzeczywistość nie jest lepsza od najbardziej interesującej iluzji?
Czy nędzna rzeczywistość nie jest lepsza od najbardziej interesującej iluzji?
Metaforyczny ciężar spadł mu z alegorycznego serca.
Ludzie zawsze mają swoje tajemnice. Chodzi tylko o to, aby je odgadnąć.
Wszystko mogę wytłumaczyć lepiej poprzez muzykę. Hipnotyzuję ludzi, aż dochodzą oni
do podstawowego stanu, a gdy osiągnę moment największej słabości, mogę przemówić do ich podświadomości i wmówić im, co chcę.
Wszyscy skrywamy w najgłębszych zakamarkach duszy jakiś sekret.
Stanie z boku i czekanie, aż to się wydarzy, po prostu przestało być możliwe.
Za każdym razem, kiedy drążysz przeszłość, marnujesz cenny czas.
Jeśli się kogoś kocha, trzeba zrobić wszystko, żeby z nim dzielić życie.
A wojna pochłaniała zasoby. Wojna zabierała najlepszych ludzi. Wojna była wyniszczająca.
Ucz swoje dzieci milczeć. Mówić nauczą się same.
"Nie ścigaj człowieka, który postanowił od Ciebie odejść. Nie proś, żeby został. Nie błagaj o litość. On pojawił się w Twoim życiu tylko po to, żeby obudzić w Tobie to, co było uśpione. Muzykę, z której nie zdawałaś sobie sprawy. Jego misja jest zakończona. Podziękuj mu i pozwól odejść. On miał tylko poruszyć strunę. Teraz Ty musisz nauczyć się na niej grać."