
Nie da się poznać do końca drugiego człowieka, choćby nie ...
Nie da się poznać do końca drugiego człowieka, choćby nie wiem co.
Każdy z nas ma dwoistą naturę: dobrą i złą, nosi w sobie łagodność i gniew, spokój i nerwowość, wiarę i jej brak, i tylko od nas zależy, którą z tych natur, które z naszych przyzwyczajeń dopuścimy do głosu. Wiem teraz, że ten, kto wybierze i zna swoją drogę jak ja i Daniela, a całą resztę pozostawia własnemu biegowi, staje się znowu jak dziecko – beztroski i roześmiany, mimo że siły gasną i słońce chyli się ku zachodowi…
Kocha się pomimo, a nie za.
Zajmij się własnym polem,
nim przyjrzysz się polu sąsiada.
Nie ma śmierci, tylko zmiana światów.
Miałam wrażenie,ż e ci dwaj bawią się w przeciąganie liny. A ja byłam liną.
Ten, kto kocha, nie umiera!
Ponieważ [...] większość ran zadają nam najbliżsi, związek z drugim człowiekiem jest też miejscem, w którym najlepiej się one goją [...].
Nie można uczynić niewolnikiem człowieka wolnego, gdyż człowiek wolny pozostaje wolny nawet w więzieniu.
Czasem ludzie się zmieniają, niezależnie od tego, czy nam się to podoba, czy nie.
W dzisiejszych czasach ludzie zbyt wiele myślą i niepotrzebnie wszystko analizują.