Największą głupotą jest uczenie się ...
Największą głupotą jest uczenie się tego, co potem trzeba zapomnieć.
Podniosła książkę do twarzy. Powąchała. Nadal pachniała plażą.
Jeżeli przy zderzeniu się książki i głowy powstaje pusty dżwięk,czy jest to zawsze winą książki?
A z wierszy napisanych chyba ten nie umrze co nie bał się stać prawdą lub stał się muzyką.
Mądrość to jest to, co zostaje, kiedy zapomniało się już wszystko, czego nas uczono.
Plotka karmi się niewiedzą.
Potęga zbawienia nie leżała w cierpieniu, lecz w nauce.
Doświadczenie nas uczy, że zawsze kto inny umiera.
Czasem to wszystko, czego ludzie potrzebują. Wiedzy.
Kiedy mówi kto do rzeczy, to krótko i szczerze, nikt takiemu nie zaprzeczy, kiedy mówi kto do rzeczy. Radę moją miej na pieczy, gdy mówić chęć bierze - kiedy mówi kto do rzeczy, to krótko i szczerze.
Wszędzie spokoju szukałem i nie znalazłem nigdzie, jak tylko w kąciku z książką.