Żyć i nie mieć przyjaciela to tak, jak być pisarzem i mówić tylko do szuflady.
Przyjaźń jest jak złoto - trudno ją zdobyć, łatwo stracić, nie da się zniszczyć, a jej wartość jest nieoceniona.
Fałszywi przyjaciele wierzą w plotki. Prawdziwi przyjaciele wierzą w Ciebie.
Przyjaznie chłopięce, młodzieńcze, są bardzo ważne. Rezygnowanie z nich, zaniedbywanie ich, osłabia duszę. One uczą prawdziwej, męskiej solidarności.
"Prawdziwy przyjaciel to ten, kto pojawia się, gdy wszyscy inni zniknęli, a ktoś, kto rozjaśnia ci mrok, jest blaskiem słońca... Ale to twój przyjaciel-kto rozjaśnia twoje ciemne godziny, jest prawdziwą gwiazdą. On świeci najjaśniej w carstwie nocy."
Większość ludzi chciałaby mieć takich przyjaciół,jakimi sami nie umieją być.
Są ludzie z którymi relacje się nie zepsują, nie ważne ile czasu się nie widzicie, ile czasu nie rozmawiacie, zajmują pewne miejsce w sercu i nic nie jest w stanie tego zniszczyć.
Nigdy nie zapominaj o tym, że Bóg uczynił z ciebie swego przyjaciela.
Nawet gdybyś dał człowiekowi
wszystkie wspaniałości świata,
nic mu to nie pomoże, jeśli nie
ma przyjaciela, któremu mógłby
o tym powiedzieć.
Przyjaciół wybierasz sobie sam. Prawdziwych przyjaciół wybiera czas.
