Mądrość przysłowiowa
Mądry Polak po szkodzie, głupi zawsze za późno, lecz najgłupszy nigdy. Lepiej świetlisty krzew w mroku, niż ciemność wszechświata.
Długie polskie przysłowie o wartości mądrości i rozwagi. Autorem jest Stanisław Jerzy Lec.
Nie daj, nie daruj; nie płacz, nie żałuj.
Wspaniały jest ten, którzy szuka prawdy, ale człowiekiem niesłychanym jest ten, który ją znalazł.
Ile wina w głowie, tyle prawdy w słowie.
Na stare lata trza poprzestać świata.
Mały deszczyk uśmierza wielkie wiatry.
Najszczęśliwszym nie jest ten, kto więcej ma, lecz ten, kto mniej potrzebuje. Sukces nie zależy od wielkości naszych dokonań, ale od jakości naszego życia. Prawdziwa mądrość polega na tym, aby zrozumieć tę prostą prawdę.
Gość jest najpierw jak złoto, potem – jak srebro, w końcu ciąży jak żelazo.
Co od diabła wyszło, do diabła powraca.
W Bogu nadzieja,w pracy korzyść,
Co jednemu jak złoto, to drugiemu jak błoto.