I mądry głupi, gdy go ...
I mądry głupi, gdy go nędza złupi.
Na każdą niemoc jest pomoc.
Gość i śmierć przychodzą niespodzianie.
Dębowa wić uczy robić, natomiast brzozowa rozum daje.
Grzech nieznany nie bywa karany.
Kto jest głuchy, ślepy i milczy,
ten żyje sto lat w spokoju.
Co komu Bóg naznaczył, to mu się dostanie.
Złych ludzi najlepsze w życiu dzieło, kiedy umierają.
Każdy człowiek bliźni, lecz przecież, co swój, to nie obcy.
Jak tłuste zapusty, to dom może być pusty.
Nie jest mądry ten, kto wie, gdzie jest skarb, lecz ten, kto wie, jak go zdobyć.