Darząc uśmiechem uszczęśliwiasz serce. Uśmiech bogaci obdarzonego nie zubożając dającego.

 Szczęście to nie coś gotowego. To pochodzi z twoich własnych działań.

 Wiesz co jest najgorsze? Najgorsze jest to, że człowiek który nie czuł się nigdy prawdziwie kochany nie potrafi uwierzyć w to, że ktoś go kocha. I nieważne ile ktoś mu okazuje uczuć on ciągle wątpi, ucieka od uczuć, bo wie że ucieczka to jedyne wyjście bez ran.

 Partia kieruje, a rząd rządzi.

 Życie nauczyło mnie jednego: Zawsze trzeba szukać pozytywnych stron tego,
co nas spotyka, pamiętając przy tym że wszystko dzieje się po coś i nic nie dzieje się bez przyczyny.

 Nie istnieje nic dobrego ani złego, a to o czym myślimy czyni to takim. Jeżeli myślisz, że jesteś nieszczęśliwy, to tak właśnie jest. Jeżeli uważasz, że ciężko cię spotkało, że nie masz szczęścia, to tak jest. Tak naprawdę nie jesteś tym, z kim się przyszedłeś na świat, ani tym, co mówią o tobie inni. Jesteś tym, co sobie myślisz w danej chwili.

 Lepiej jednak skończyć nawet
w pięknym szaleństwie niż w szarej, nudnej banalności i marazmie.

 Człowieka nie czyni szczęśliwym to, co posiada, ale to, co myśli. Szczęście nie polega na tym, co posiadamy, ale na tym, jak postrzegamy to, co posiadamy.

 Nie jest ważne, czy człowiek wierzy w przyszłe życie czy nie. Ważne, żeby prowadził moralne życie. Szczęście nie wynika z pieniędzy, ale z miłości do innych.

 Szczęście to nie cel, to sposób podróżowania. Świat pełen jest osób, które naoglądały się filmów, przeczytały książki, po których zaczęły myśleć, że szczęście to dojście do określonego miejsca, ale kiedy tam dotrą, nie czują nic specjalnego... Bo szczęście to nie punkt docelowy, lecz sposób podróżowania.

 Małżeński maraton, gdzie wsparcie i wzajemna motywacja, upadanie i wstawaniem razem prowadzi do mety. To nie współczesne związkowe biegi na setkę, gdzie wykłada się wszystko juz na starcie, by przy pierwszym dołku oddalić się od siebie zamiast dźwigać wzajemnie i biec dalej.