Ślepo sobie wierzyli, bo bolało ich, kiedy otwierali oczy.

 Kto chce mówić o istocie Boga, niech wpierw opisze granice świata.

 Módl się, aby twoja samotność stała się bodźcem do poszukiwań, dla których mógłbyś żyć.

 Widocznie Bóg rozpoznał ich w tłumie i uznał, że tak będzie dobrze.

 Nie potrafimy zrozumieć pełni Boga, bo jest on tajemnicą niewyobrażalną, przekraczającą nasze człowiecze pojmowanie. Jesteśmy jednak stworzeni przez Niego, by Go szukać i nieustannie dążyć do zbliżenia z Nim.

 Kościół nasz powinien się świecić w nas, a nie w naszych słowach.

 Bóg nie jest odległym, tajemniczym Bytem, ale bliskością, która kocha nas. Bóg jest dla nas jak powietrze do oddychania. Wytrzymuje słabość naszego serca i zawsze daje nam siłę, by pójść dalej.

 Chrystus nie jest porządkowym świata. On jest naszą wolnością.

 Miłosierdzie Boże jest studnią niezgłębioną, z której czerpiemy naczyniem ufności, a kto ma większe naczynie, ten więcej łaski odnosi.

 Bóg jest miłością i kto przebywa w miłości, przebywa w Bogu, a Bóg przebywa w nim. W miłości nie ma lęku, a doskonała miłość usuwa lęk.

 Bóg nie chce być dla nas tylko hipotezą wytłumaczającą początek świata, nie chce być tylko pierwszym ruchem. On chce być kimś, kto mnie kocha, kto czeka na moją miłość.