Drwić sobie z filozofii, znaczy ...
Drwić sobie z filozofii, znaczy naprawdę filozofować.
Szacunek, to właśnie szacunek powinien być fundamentem budowy nowych znajomości.
Mylić się jest rzeczą ludzką.
Nie zawsze mów co wiesz,
ale zawsze wiedz co mówisz.
Kto kocha, ten zrzeka się siebie, staje na straży dobra ukochanego, cierpi wszelkie krzywdy, nic nie żąda, ale wszystko, co mu się daje, z wdzięcznością przyjmuje.
Człowiek jest tylko krukadłem, na którym czas uderza swoim młotem, kształtując go według swojego widzimisię. To nie my kształtujemy czas, ale czas kształtuje nas, ukierunkowuje nasze losy i wypełnia naszą egzystencję swoim nieodwracalnym biegiem.
Filozofia nie jest jedynie sztuką twórczą, jest także sztuką nauki. Porządkuje, uściśla, jasno definiuje pojęcia, jakie zostały wprowadzone przez umysł ludzki w przestrzeni pojęciowej.
Żyjemy tylko po to, aby poznawać i poznając się rozwijać: życie jest więc jedynym prawdziwym dobrodziejstwem, śmierć natomiast największym nieszczęściem: to ona jest najgorszą z kar, które przewiduje dla zbrodniarzy prawo śmiertelne.
Człowiekiem jesteś, pewnie niewiele rzeczy rozumiesz. Ale to, co ci dano do pojęcia, staraj się pojąć tak dobrze, jak tylko potrafisz. Nic innego życie od ciebie nie domaga się w tej chwili.
Buntuję się, więc jestem.
Szanujmy prawo każdego człowieka do bycia tym, kim jest. Wolność nie polega na robieniu tego, co chce każdy, lecz na byciu tym, kim się jest. Brak wolności to brak możliwości bycia sobą.