Jesteśmy i nie jesteśmy zarazem ...

 Jestem zwolennikiem poszukiwania prawdy, bo to jedyna rzecz, która właściwie nie oszukuje ludzi. To jest siła, która cnót obudza, która łagodzi, nasyca, której możemy bezkarnie nie oszczędzać.

 Moje nadzieje nie zawsze się spełniają, ale zawsze mam nadzieję.

 Świat jest tylko przedstawieniem, mianowicie przedstawieniem subiektywnym, które podlega ograniczeniom całości naszych sił poznawczych.

 Zawsze myliłem, a prawie zawsze miałem złudzenia. Nigdy – nie mam nadziei. Życie to choroba śmiertelna, która przenosi się przez stosunek płciowy. Zrozumiałem to doskonale, kiedy byłem jeszcze mały. Niedługo potem zrozumiałem też coś, co nażycie mnie przerażało: człowiek jest sam.

 Człowiek to tylko trzcina, najdelikatniejsza w naturze, ale to trzcina myśląca. Nie trzeba wszechświata, aby go zgnieść; wystarczy mgła, kropla wody. Ale nawet gdyby wszechświat go zgnieść, człowiek byłby jednakomyślącą trzciną, jaśniejszą od niego.

 Nie trzeba biegać przez życie po to, by zobaczyć więcej krajobrazów, jakby były tylko obrazami. Wytrzymaj jedno miejsce jak drzewo, rosnące tam, gdzie ziarno lądowało, nie tam gdzie chciało być.

 Man ist, was man isst. Zarówno w odniesieniu do ciała, jak i do ducha. Toteż pilnuj swego ciała, ale przede wszystkim swojego umysłu. Zasada ta, to fundament filozofii, tajemnica istnienia.

 Filozofia nie jest jedynie sztuką twórczą, jest także sztuką nauki. Porządkuje, uściśla, jasno definiuje pojęcia, jakie zostały wprowadzone przez umysł ludzki w przestrzeni pojęciowej.

 Kieruj się do wschodzącego słońca i cień pozostanie za tobą. Prostota jest najtrudniejsza. Szukając prawdy, pamiętaj o stałej niepewności wszystkiego.

 Istnienie poprzedza istotę. To oznacza, że najpierw człowiek istnieje, spotyka siebie, pojawia się na świecie, a dopiero potem definuje siebie.