Wolę się z tobą kłócić, aniołku, niż śmiać z kimkolwiek ...

 Nikt nie bywa równie intelektualnie leniwy jak naprawdę inteligentny człowiek.

 Wszystko można stracić, poczynając od wstydu.

 Radość jest równie ulotna jak spadająca gwiazda, która w jednej sekundzie przecina wieczorne niebo, a w następnej nie pozostaje po niej nawet ślad.

 Zawsze łatwiej zrzucić ciężar na cudze barki.

 Czasem zamykają się drzwi, by mogły otworzyć się wrota.

 Spojrzeliśmy na siebie
szukając słów, które nie istniały.

 Nikt nie zdoła umknąć przeznaczeniu.

 Rzeczywistość to za mało, żeby zainteresować
ludzi. Rzeczywistość to wszyscy mają na co dzień.

 I mam uczucie, że nie ma już o
czym mówić. I nigdy nie będzie.
Bo słowa nie mogą wyrazić pustki.
Im jest ich więcej, tym bardziej kłamią.

 Co do Boga to się go boję, a jak się go boję, to znaczy, że jest, bobym się nie bał.