Choroba psychiczna to strasznie samolubna rzecz.

 Serce nigdy nie słucha głosu rozsądku.

 Taka walka do końca to jest to. Choćby się było z góry skazanym na przegraną.

 Co komu pisane, temu w wodę kamień.

 Nie można schronić się w bezdennej przepaści - można się w nią jedynie rzucić.

 Trzeba iść do przodu, a nie patrzeć w przeszłość.

 Pytasz, jak będę cię kochał, więc ci powiem, że na pewno głośno. Tak, żebyś wyraźnie poczuła na ciele każdą literę - od K, poprzez O, C, H, A aż do M. Dopiero później, tuż przed snem, będę kochał cię delikatnie i półgłosem, by, jak zaśniesz, kochać cię nie do powiedzenia.

 Zawsze można uciec z więzienia. Ale z wolności?

 Chcesz się dowiedzieć prawdy o sobie, pokłóć się z przyjacielem.

 Największym skarbem człowieka są myśli jego serca.

 To, co jest prawdziwe nie potrzebuje rozgłosu.