Choroba psychiczna to strasznie samolubna rzecz.
Choroba psychiczna to strasznie samolubna rzecz.
Serce nigdy nie słucha głosu rozsądku.
Taka walka do końca to jest to. Choćby się było z góry skazanym na przegraną.
Co komu pisane, temu w wodę kamień.
Nie można schronić się w bezdennej przepaści - można się w nią jedynie rzucić.
Trzeba iść do przodu, a nie patrzeć w przeszłość.
Pytasz, jak będę cię kochał, więc ci powiem, że na pewno głośno. Tak, żebyś wyraźnie poczuła na ciele każdą literę - od K, poprzez O, C, H, A aż do M. Dopiero później, tuż przed snem, będę kochał cię delikatnie i półgłosem, by, jak zaśniesz, kochać cię nie do powiedzenia.
Zawsze można uciec z więzienia. Ale z wolności?
Chcesz się dowiedzieć prawdy o sobie, pokłóć się z przyjacielem.
Największym skarbem człowieka są myśli jego serca.
To, co jest prawdziwe nie potrzebuje rozgłosu.