Rozumiemy nasze życie do tyłu, ale musimy żyć do przodu.

 Ci, których kochamy, są dla nas często najbardziej obcy.

 Dobro czy zło jako takie są równie rzadkie, jak czysta czerń czy biel w przyrodzie.

 Nie ma nic złego w tym, by oczekiwać najlepszego, o ile jesteś przygotowany na najgorsze.

 Może lepiej jest nigdy czegoś nie poznać, niż coś utracić.

 Podanie ręki jest naprawdę niedoceniane jako czynność intymna. Całuje się znajomych albo kolegów, mimochodem, żeby powiedzieć cześć albo do widzenia. Można nawet pocałować przyjaciela prosto w usta. Szybko objąć kogoś, kogo się zna. Nawet spotkać kogoś na przyjęciu, zabrać go do domu, przespać się
z nim i nigdy już go nie zobaczyć.
Ale podać sobie ręce i stać, trzymając się
za nie, czuć te prądy, które powstają wtedy między dwojgiem ludzi? Czułość takiego aktu, obietnica w nim zawarta to coś,
co dzielicie z nielicznymi ludźmi w życiu.

 Ciasna to chatka - dusza moja.

 Większość ludzi jest w gruncie rzeczy dobra i nie zasługuje na to gówno, które na nie spada.

 Czas ucieka, wieczność czeka.

 " Stoimy naprzeciwko siebie...
zamykam oczy i czuję Twój zapach...
zapach miłosci,młodosci,nasz zapach...
Powoli otwieram oczy,słysząc Twój smiech...
i już wiem,
że dawno temu Cię utraciłam..."

 Nie pozwól,żeby ktoś był twoim priorytetem,gdy sama godzisz się być jego opcją.