
Gdy ktoś umrze, może być w takim wieku w jakim ...
Gdy ktoś umrze, może być w takim wieku w jakim go pamiętamy.
W życiu zwycięża tylko głupi: mądry widzi przed sobą zbyt wiele trudności i traci pewność siebie, zanim zacznie coś działać
Nasz świat to świat pozorów.
Słuchaj, kiedyś przechodziłem przez wioskę. Jakiś dziewięćdziesięcioletni dziadunio sadził drzewo migdałowe. „Hej, dziadku! – wołam. – Sadzisz drzewo migdałowe?” A on, zgarbiony, odwrócił się i powiedział: „Tak, mój synu, ja postępuję tak, jakbym nigdy nie miał umrzeć!” „A ja – odparłem – postępuję tak, jakbym miał umrzeć w każdej chwili”. Kto z nas dwóch miał rację, szefie? – Spojrzał na mnie triumfalnie. – Tu cię mam! – powiedział.
Pokuta i żal to dwie różne rzeczy, jedno bez drugiego jest niewiele warte.
Sprawiasz, że zaczynam pragnąć tego, czego nie mogę mieć.
Pamięć żarła mu duszę niczym potworna choroba.
Nie złościmy się na ludzi, którzy są nam obojętni.
Samotność jest niezależnością, życzyłem jej sobie i zdobyłem ją po długich latach. Jest zimna, o tak, ale jest też cicha, cudownie cicha i wielka, jak zimne, ciche przestworza, po których wirują gwiazdy.
Gdzie zasadzisz, chłopcze, róże, oset nie wyrośnie.
Kto czyta książki, żyje podwójnie.