Zawsze musi być jakiś cel, żeby odczuwało się chęć.

 Kto z miłości jeszcze nie umarł, nie potrafi żyć.

 Całe to miejsce to takie piękne rumiane jabłko, tyle że zgniłe w środku.

 Niektórych rzeczy się nie oddaje, bez względu na to, jakie się ma długi.

 Samotność jest czasem drogą, która pozwala osiągnąć wewnętrzny spokój.

 To wielka szkoda, że musimy żyć, ale prawdziwą tragedią jest to, że mamy tylko jedno życie.

 Widać tak już być musi między ludźmi: niechęć i przywiązanie, obcość
i bliskość, żadne z tych uczuć nie trwa
i nie wypełnia całej istoty, jedno nie wiadomo kiedy przechodzi w drugie, wszystkie połowiczne, niecałkowite, niedociągnięte, a jednak razem wziąwszy składa się to wszystko na jakąś całość, która się toczy...Tylko dokąd się toczy
i po co?...

 Z opresji ratuję tylko damy, faceci muszą sami sobie radzić.

 Przyjaciele nie są od pocieszania, tylko od mówienia prawdy w twój zarozumiały, bezmyślny nos!

 Życie wygląda tak jak na nie patrzysz.

 Nie wzdychaj do księżyca. Sięgnij po niego.