
Bo gdy niebo zapłonie, zdrajcy wrócą do domu.
Bo gdy niebo zapłonie, zdrajcy wrócą do domu.
Historia to rozbryzgi krwi.
Kiedy biegniesz po ziemi i biegniesz razem z ziemią, możesz biec bez końca.
Boże, proszę, tylko nie to. Tylko nie kolejny dzień.
Stare i oswojone nie znaczy gorsze (...) Czasem chciałabym, żeby pewne rzeczy w moim życiu w ogóle się nie wydarzyły.
Wszyscy zboczyli, (...)
są jednakowo zepsuci;
nie ma nikogo, kto
by czynił dobrze (...).
Posmutniałam. Żal mi było tego pana. Co z tego, że był pijany? Był nieszczęśliwy. Bardzo.
Kelner odszedł, powłócząc nogami i duszą.
Nie było nic innego do roboty. Stworzyć coś i umrzeć.
Jak mówią Francuzi: im więcej zmian, tym bardziej jest tak samo.
Możesz ufać naturze, ale nie człowiekowi.