Nie jestem nostalgiczny i jeśli spoglądam w przeszłość, robię to ...

 Nic tak człowieka nie rujnuje jak brak wiary w siebie.

 Serce bowiem, które szuka, czuje tylko, że mu czegoś brak, lecz gdy coś traci, nie może już żyć bez tego.

 Tolerancja dla wiary innych ludzi jest ważniejsza niż pytanie, dlaczego nie wszyscy wierzą w to samo.

 Jednakże wielcy ludzie nie rodzą się wielkimi, tylko się nimi stają.

 Życie jest jak domek z kart ustawiony na huśtawce lub na rozpędzonej górskiej kolejce.

 Wszystko co powstaje przemija i przez to nie warte nadmiernej uwagi.

 Nie ma we mnie nic oryginalnego, jestem zbiorowym dziełem wszystkich, których w życiu poznałam.

 To miłość nawraca serca i daruje pokój ludzkości, która wydaje się czasem zagubiona i zdominowana przez siłę zła, egoizmu i strachu.

 Pola zryte lejami wewnątrz nas i zewnątrz.

 Nie ma chęci by żyć, nie
ma czasu by umierać.