- Jakież to piękne - powiedział zamyślony Fauke. - Tak ...
- Jakież to piękne - powiedział zamyślony Fauke.
- Tak piękne, że czasami wydaje się, że warto za to umrzeć.
Nie ma złych dzieci. Są tylko dzieci niekochane.
Wspomnienia mają tylko urozmaicać mało interesujące części przeszłości.
Życie jest nieuleczalną chorobą: człowiekowi szkodzi wszystko.
Kochać to znaczy być wrażliwym. Pokochaj cokolwiek, a twoje serce z pewnością odczuje ból, a może nawet zostanie złamane. Jeśli chcesz mieć pewność utrzymania serce w stanie nienaruszonym, nie wolno ci go ofiarować nikomu.
Otul je ostrożnie swoimi hobby i odrobiną luksusu, unikaj wszelkich komplikacji, zamknij je bezpiecznie w szkatule lub trumnie własnego egoizmu. Ale w tej szkatule - bezpieczne, w ciemności, w bezruchu, bez powietrza - ono się zmieni.
Nie będzie złamane, nie, ono stanie się nie do złamania, nieprzystępne, zatwardziałe.
Ja nie uciekam od problemów, ja je rozwiązuję.
Wiesz co zrobimy? Będziemy żyć tak, jakbyśmy opowiadali najlepszą historię na świecie. Jesteś gotowy?
To łacina chłopcze. Nie ma martwych języków, są tylko uśpione umysły.
Jesteś moim pierwszym... moim pierwszym wszystkim.
W tym pokoju ciągle sama. W tym pokoju tylko ja. Chciałabym by był ktoś tu. Niestety jestem jak zwykle tylko ja.
Co się stało z przygodami serca? Zabiły je ciemne przygody życia.